آیه الله شهید سید عبدالحسین دستغیب

سخنان شهید آیت الله دستغیب

سخنان شهید آیت الله دستغیب

برگشت همه بدبختی های آدمی نتیجه غفلت او از یاد خداست ، چشم بصیرت که کور میشود و گوش باطن که از شنیدن حقایق باز می ماند و دل که از درک واقعیات عاجز می ماند تا جائی که از چهارپایان پست تر می گردد همه در اثر غفلت از یاد خداست ، از قرآن این حقیقت را بشنویم سوره اعراف آیه 179 (( هر آئینه آفریدیم برای جهنم بسیاری از جن و انس را برای آنها دلهایی است که بوسیله آنها نمی فهمند و چشمهائی است که با آنها نمی بینند و گوشهایی است که با آنها نمی شنوند ایشان مانند چهارپایانند بلکه پست تر از چهارپایان ایشان همه از غافلانند )) ملاحظه می کنید که چگونه اهل غفلت را معرفی میکند کوران و کران و بیخردان چرا چنین شدند چون از یاد خدا غافل شده اند.راه خدا که در دل بسته شد راه دنیا باز میشود ، حد ادراک آدمی در خور و خواب و شهوترانی و مال و ثروت و ریاست خلاصه میشود.لذا در روایات از غفلت از یاد خدا تعبیر به مستی شده یعنی همانطوری که شخص مست را هزاران خطر تهدید میکند و او بی خیال است ، مثلا زمین بخورد ، سرش به دیوار بخورد ، در چاه بیفتد و ... همین طور هم دلی که از یاد خدا غافل شد هزاران فتنه و فساد و گناه او را تهدید میکند بلکه هر گناهی که از انسان سر میزند ناشی از غفلت است ، وگرنه کسی که متوجه است که خدا او را می بیند اعمالش را آگاه هست ، ملائکه هم ثبت میکنند کی گناه میکند.اما دلی که غافل باشد همه جا هست جز به یاد خدا ، التفاتی به حضور پروردگار ندارد و گناه میکند ، پناه بر خدا که انسان در چنین حالی مرگش فرا برسد و به حال غفلت بمیرد. شیخ شوشتری (ره) در مواعظش میگوید : می ترسم روز آخر عمرم بدترین روزهای زندگی ام باشد دل همه جا باشد جز نزد خدا :

نمی ترسی که مرگت خفته گیرد                    دلت را غافل و آشفته گیرد
 برگرفته از کتاب سرای دیگر ( تفسیر سوره واقعه ) شهید آیت الله دستغیب (ره)


سخنان شهید آیت الله دستغیب (ره)
چرا سلمان هنگام مرگ گریه میکرد ؟
سلمان فارسی نخستین شیعه علی (ع) است در کتاب (( عدة الداعی )) است که هنگام مرگ گریه میکرد.سلمان فارسی مردی که دارای علوم عجیبه و آگاه از جریانهای گذشته و آینده و دارای کرامات و خوارق عادات بود ، چنین مرد بزرگواری هنگام مرگ میگریست. از او علت گریه اش را پرسیدند ، گفت: میترسم به وصیت پیغمبر (ص) عمل نکرده باشم. در (( حجة الوداع )) رسول خدا (ص) حلقه کعبه را گرفت و رو به ما کرد و فرمود : ای مسلمانان ، در دنیا مانند سوار زندگی کنید ، آدمی که سوار است ، چه مقدار تدارک می بیند ؟ من می ترسم به این وصیت عمل نکرده باشم ، در حالی که در خانه سلمان جز پوست گوسفندی و کاسه ای و آفتابه ای نبود. باز میگوید میترسم به وصیت پیغمبر (ص) عمل نکرده باشم . حالات این بزرگان را که میخوانیم و می شنویم ، راستی خجالت می کشیم بگوئیم ما شیعه علی (ع) هستیم.
                                                  برگرفته از کتاب سرای دیگر( تفسیر سوره واقعه)



سخنان شهید آیت الله دستغیب (ره)
یاد مرگ ، حقیقت می آورد
علی (ع) در خطبه های نهج البلاغه کمتر خطبه ای است که یاد مرگ را گوشزد نکند : مرگ را فراموش نکنید ، بزرگترین علاج امراض دل و هواهای نفسانی است ، اگر کسی این حقیقت ، یعنی یاد مرگ را که حضرت امیرالمومنین (ع) سفارش میفرماید فراموش نکند ، راه را برای اصلاح خود باز کرده است. شب که به خانه میروی ، این معنی را فراموش نکن که شاید صبح جنازه ات را از در خانه بیرون بردند و صبح که از خانه بیرون می آیی ، فراموش نکن که ممکن است دیگر به خانه برنگردی. اگر یاد مرگ همیشه در ذهن ما باشد ، حسد ، بخل ، حرص ، نفاق ، کینه ، وسواس و غفلت دیگر برای چه ؟ من که معلوم نیست فردا باشم یا نه چرا (برای مال دنیا ) حرص بزنم ، چرا برای هیچ و پوچ خودم و دیگران را ناراحت نمایم ؟   !برگرفته از کتاب استعاذه صفحه 55

سخنان شهید آیت الله دستغیب (ره)

روایتی در نوشتن فضائل اسدالله الغالب امیرالمومنین مولا علی بن ابیطالب (ع)
رسول خدا (ص) فرمود : یا علی (ع) یاد تو کردن عبادتست و نظر به تو نیز عبادت ، هرکس فضیلت تو را در جایی ثبت کند ، مادامی که این فضیلت ثبت است ملائکه برایش استغفار می نماید . ( لذا علما تبرک میجستند و پشت کتابها فضیلتی از علی (ع) را می نوشتند ) در روایت است : هرکس بیان کند فضیلتی از فضائل تو را خداوند گناهانیکه به زبانش کرده می آمرزد و هرکس گوش به فضائل علی (ع) بدهد کفاره گناهانیست که با گوشش کرده است.
جهنم برای دشمنان علی (ع) است
فرمود اگر تمام خلق بر دوستی علی (ع) جمع میشدند ( و با دوستی علی (ع) از دنیا میرفتند ) خداوند دوزخ را نمی آفرید. آری جهنم برای دشمنان علی (ع) است.میپرسند پس دوستان علی (ع) که با گناه از دنیا رفته اند چه میشود ؟ پاسخش آن است که اولا دوستان علی (ع) با توبه می میرند و خود حب علی (ع) موجب با توبه رفتن از این عالم است و ثانیا اگر بر فرض آلوده بر گناه از این دنیا رفت در بزرخ پاک میشود.  برگرفته از کتاب امامت صفحه 39 الی 40 ، تالیف حضرت آیت الله شهید سید عبدالحسین دستغیب (ره)